Owen Wingrave

Wegens groot succes speelt Opera Trionfo een nieuwe reeks voorstellingen van Owen Wingave. Benjamin Britten schreef de opera in 1970 voor de BBC-televisie; later bleek het stuk ook in het theater succesvol. Britten baseerde zich op een gothic novel van Henry James, een negentiende-eeuwse romanschrijver die de Britse ziel en samenleving raak wist te treffen. Net als in veel van zijn andere opera’s voert Britten een eenling ten tonele die wordt uitgespuwd door de ‘massa’ of ‘het systeem’: in deze opera Owen Wingrave die dienst weigert en lijnrecht tegenover zijn adellijke familie komt te staan, waar de mannen al generaties lang strijden en sneuvelen voor god en vaderland.

 

Als ‘agressief pacifist’ had Benjamin Britten veel met zijn hoofdpersoon gemeen. Britten weigerde dienst in de Tweede Wereldoorlog en sprak zich herhaaldelijk uit tegen de waanzin en wreedheid van oorlog. Hij deed zowel in woord, met vlammende betogen, als met zijn muziek, in meesterwerken als het War Requiem en Owen Wingrave

 

Ook als componist was Britten eigengereid. In een tijd waarin je vooral meetelde als je de avant-garde omarmde, schroomde hij niet om inspiratie te zoeken in oudere stijlen of muziek uit andere culturen. In de slagwerkpartijen van Owen Wingrave klinkt Balinese gamelan door. Daarmee verklankte Britten op een pakkende manier de duistere sfeer in het landhuis waar het stuk zich afspeelt en het onbuigzame militarisme van de familie Wingrave. Het is onbegrijpelijk dat deze geëngageerde en nog altijd actuele opera in ons land niet eerder te zien was. 

 

Een uitgebreid achtergrondartikel staat in het programmaboekje.